روش‌های نگهداری و مدیریت چمن

چمن می‌تواند هوا را تصفیه کند، گرد و غبار را جذب کند، از سر و صدا جلوگیری کند، در برابر آلودگی و اعتیاد به مواد مخدر مقاومت کند، فرسایش خاک را کاهش دهد، ساختار خاک را بهبود بخشد، تابش خورشید را کند کند، از بینایی محافظت و آن را بازیابی کند، شهر را سرسبز و زیبا کند و بوم‌شناسی شهری را بهبود بخشد. مساحت چمن دائماً در حال گسترش است. با این حال، چمن‌های خانگی عموماً در عرض 3 تا 5 سال تخریب و متروک می‌شوند و برخی از چمن‌ها حتی پس از استقرار، متروک می‌شوند. عمر مفید چمن‌هایی که دارای فناوری نگهداری کامل در خارج از کشور هستند، بیش از 10 تا 15 سال است. دلیل این امر این است که فناوری نگهداری چمن در کشور من به اندازه کافی بالغ نشده است، که بیشتر به دلیل تکنیک‌های نگهداری نادرست یا با تأخیر مانند هرس، کوددهی، آبیاری و کنترل آفات است. نکات کلیدی نگهداری چمنو تکنیک‌های مدیریت به طور خلاصه در زیر توضیح داده شده است.

۱. هرس کردن

حتی چمن‌زنی مهم‌ترین جنبه مراقبت از چمن است. اگر چمن به موقع هرس نشود، قسمت بالایی ساقه خیلی سریع رشد می‌کند و گاهی اوقات بذر می‌دهد که مانع رشد چمن مقاوم در برابر لگدمال شدن در قسمت پایینی می‌شود و آن را به زمین بایر تبدیل می‌کند.

دوره چمن‌زنی عموماً از مارس تا نوامبر است و گاهی اوقات در زمستان‌های گرم نیز لازم است که چمن‌زنی انجام شود. ارتفاع چمن‌زنی عموماً از اصل ۱/۳ پیروی می‌کند. اولین چمن‌زنی زمانی انجام می‌شود که ارتفاع چمن ۱۰ تا ۱۲ سانتی‌متر و ارتفاع کاه ۶ تا ۸ سانتی‌متر باشد. تعداد دفعات چمن‌زنی به سرعت رشد چمن شما بستگی دارد. چمن‌های خارجی باکیفیت بیش از ۱۰ یا حتی صدها بار در سال چمن‌زنی می‌شوند. معمولاً ماه مه تا ژوئن دوره‌ای است که چمن بیشترین رشد را دارد. هر ۷ تا ۱۰ روز ۱ تا ۲ بار و در مواقع دیگر هر ۱۰ تا ۱۵ روز ۱ تا ۲ بار هرس می‌شود. چمن بارها هرس شده است. این چمن نه تنها ریزوم‌های توسعه‌یافته و قابلیت پوشش قوی دارد، بلکه دارای ارتفاع کم، برگ‌های نازک و ارزش زینتی بالایی نیز هست.

هنگام چمن زنی، نوارهای چمن زنی باید موازی باشند و هر بار که چمن زنی می کنید، جهت آنها باید تغییر کند. در طول خشکسالی، می توانید چمن هرس شده را روی چمن قرار دهید تا خنک شود، اما نمی توان آن را برای مدت طولانی رها کرد، در غیر این صورت چمن به راحتی نرم می شود، به آرامی رشد می کند و باکتری ها را پرورش می دهد. لبه های چمن معمولاً با قیچی کوتاه می شوند تا ظاهر زیبایی خود را حفظ کنند.

۲. لقاح

کوددهی یکی دیگر از مراحل مهم در مراقبت از چمن است. هرچه چمن بیشتر کوتاه شود، مواد مغذی بیشتری از خاک خارج می‌شود، بنابراین برای بازیابی رشد باید مواد مغذی کافی به آن اضافه شود. کوددهی چمن عموماً بر اساس کودهای نیتروژنی و کودهای ترکیبی است. مقدار مناسب کود ۲۸ تا ۱۲ کیلوگرم در هر ۶۶۷ متر مربع است، یعنی ۱۵ تا ۱۸ گرم در هر متر مربع. دفعات کوددهی بسته به نوع چمن متفاوت است. به طور کلی، چمن‌ها باید ۷ تا ۸ بار در سال کوددهی شوند.

۳. آبیاری

با توجه به انواع مختلف چمن، مقاومت آنها در برابر خشکی تا حدودی متفاوت است. در طول مرحله رشد قوی، همه آنها به آب کافی نیاز دارند. بنابراین، آبیاری به موقع یکی دیگر از اقدامات برای حفظ یک چمن خوب است. به طور کلی، در فصل گرما و خشکسالی، هر 5 تا 7 روز یکبار، صبح و عصر، آبیاری کنید تا ریشه‌ها تا 10 تا 15 سانتی‌متر مرطوب شوند. آبیاری در فصول دیگر برای محافظت از ریشه‌های خاک و حفظ رطوبت خاص مناسب است. با این حال، بهتر است هنگام آبیاری از اسپری چند جهته به جای آبیاری بارانی استفاده کنید تا آبیاری یکنواخت حفظ شود، در مصرف آب صرفه‌جویی شود و در عین حال گرد و غبار از سطح چمن پاک شود.

4. سوراخ ها را سوراخ کنیدو از خاک عبور کنید تا خاک تهویه شود

زمین‌های چمن‌کاری باید سالی ۱ تا ۲ بار حفاری و خاک آنها هوادهی شود. برای زمین‌های وسیع چمن‌کاری از ماشین حفاری استفاده کنید. پس از حفر چاله، چمن را با ماسه پر کنید و سپس با استفاده از چنگک دندانه‌دار یا جاروی سفت، ماسه را به طور یکنواخت جارو کنید تا ماسه به عمق چاله نفوذ کند و استحکام آن حفظ شود و نفوذ آب از خاک عمیق بهبود یابد. ضخامت لایه ماسه روی سطح چمن نباید از ۰.۵ سانتی‌متر بیشتر شود. برای هوادهی زمین‌های کوچک و چمن‌های سبک و لوم، از چنگال حفاری برای حفر چنگال‌ها با فاصله و عمق ۸ تا ۱۰ سانتی‌متر استفاده کنید. چنگال‌ها باید مستقیماً به داخل و خارج فرو روند تا از بیرون آوردن کلوخ‌های خاک جلوگیری شود. مشخصات مختلف چنگال‌ها را می‌توان برای انواع مختلف خاک تغییر داد و از بیل نیز می‌توان برای کار استفاده کرد. هنگام چمن‌زنی، می‌توان برخی از سیستم‌های ریشه چمن را قطع کرد تا رشد قوی ریشه تقویت شود. بهترین زمان برای حفر چاله و عبور از خاک برای هوادهی، اوایل بهار هر سال است.

۵. علف‌های هرز را از بین ببرید

هنگام وجین، اصول «وجین زودهنگام»، «وجین کردن» و «وجین کردن» را به خوبی رعایت کنید. وقتی مقدار علف هرز کم است از چاقو استفاده کنید و وقتی مقدار علف هرز زیاد و غلیظ است با بیل آن را بیرون بیاورید و سپس قبل از کاشت مجدد، زمین را صاف کنید. در یک روز آرام و آفتابی، زمانی که دما ترجیحاً بالاتر از ۲۵ درجه سانتیگراد است، سمپاشی کنید. در این زمان، اثر دارو بسیار سریع است و می‌توان دوز مصرفی را به نصف کاهش داد. علف‌کش‌ها در صورت مخلوط شدن صحیح می‌توانند مؤثرتر باشند. اما مراقب باشید که از ایجاد واکنش معکوس جلوگیری کنید.

۶. کنترل بیماری‌ها و آفات

بیشتر بیماری‌های چمن، قارچ‌هایی مانند زنگ، سفیدک پودری، اسکلروتینیا، آنتراکنوز و غیره هستند. آن‌ها اغلب روی ریشه‌ها، ساقه‌ها و برگ‌های مرده گیاهان در خاک وجود دارند. در صورت مواجهه با شرایط آب و هوایی مناسب، چمن را آلوده و به آن آسیب می‌رسانند و باعث می‌شوند رشد چمن مختل شود و باعث زرد شدن یا از بین رفتن آن در تکه‌ها یا قسمت‌هایی شود. روش‌های پیشگیری و کنترل معمولاً شامل استفاده از قارچ‌کش‌ها برای پیشگیری یا درمان بر اساس الگوهای آلودگی بیماری است. در طول کنترل، چمن باید از ارتفاع کم کوتاه شده و سپس سم‌پاشی شود.

۷. تجدید، جوان‌سازی وغلتاندن خاک

اگر چمن طاس یا تا حدی مرده به نظر می‌رسد، باید به موقع جوان‌سازی شود. یعنی هنگام کوددهی در اوایل بهار یا اواخر پاییز، بذرهای چمن جوانه زده و کود را مخلوط کرده و آنها را به طور یکنواخت روی چمن بپاشید، یا با استفاده از یک اجاق گاز، هر 20 سانتی‌متر شکاف‌هایی در چمن ایجاد کرده و کود را اعمال کنید. برای تقویت رشد ریشه‌های جدید، کمپوست اضافه کنید. برای کمبود خاک و نشت ریشه ناشی از هرس مکرر، آبیاری و تمیز کردن لایه چمن پژمرده، باید در طول دوره جوانه زنی چمن یا بعد از هرس، معمولاً سالی یک بار، خاک اضافه و غلتک زده شود و غلتک زدن باید بیشتر از اوایل بهار پس از ذوب شدن خاک انجام شود.