طبقه بندی چمن

انواع مختلفی از چمن با ویژگی‌های متفاوت وجود دارد. تمایز بسیاری از چمن‌ها بر اساس استانداردهای خاص، طبقه‌بندی چمن نامیده می‌شود.

طبقه بندی بر اساس شرایط آب و هوایی و پراکندگی منطقه ای چمن. چمن را می توان با توجه به شرایط آب و هوایی مناسب برای رشد چمن و محدوده پراکندگی منطقه ای، به چمن فصل گرم و چمن فصل سرد تقسیم کرد.

۱. چمنزار فصل گرم: که به آن چمن تابستانی نیز گفته می‌شود، عمدتاً متعلق به برخی از گیاهان زیرخانواده Gramineae و Thrush است. دمای مطلوب رشد ۲۵ تا ۳۰ درجه است و عمدتاً در حوضه رودخانه یانگ تسه و مناطق کم‌ارتفاع‌تر در جنوب توزیع می‌شود. ویژگی اصلی آن این است که در زمستان خواب است، در اوایل بهار شروع به سبز شدن می‌کند و پس از بهبودی به شدت رشد می‌کند. در اواخر پاییز، پس از وقوع سرمازدگی، ساقه‌ها و برگ‌های آن پژمرده و سبز می‌شوند. در میان گیاهان چمنزار فصل گرم، اکثر آنها فقط با کشت در جنوب چین سازگار هستند و تنها تعداد کمی از گونه‌ها می‌توانند در مناطق شمالی به خوبی رشد کنند.

۲. چمن فصل سرد: که به آن چمن زمستانی نیز گفته می‌شود، عمدتاً متعلق به زیرخانواده پوآ است. عمدتاً در شمال چین، شمال رودخانه یانگ تسه، مانند شمال چین، شمال شرقی چین و شمال غربی چین پراکنده است. ویژگی‌های اصلی آن مقاومت شدید در برابر سرما، عدم تحمل گرما در تابستان و رشد شدید در بهار و پاییز است. مناسب برای کشت در شمال چین. برخی از این گونه‌ها به دلیل سازگاری قوی‌شان، می‌توانند در مناطق مرکزی و جنوب غربی کشور نیز کشت شوند.

طبقه‌بندی بر اساس خانواده‌ها و جنس‌های مختلف. در گذشته، ترکیب اصلی گیاهان چمن، علف‌ها بودند. در سال‌های اخیر، به تیره‌های Cyperaceae، Fabaceae، Convolvulaceae و غیره تبدیل شده است.

۱. چمن‌های خانواده‌ی گرامینه بیش از ۹۰٪ گیاهان چمن را تشکیل می‌دهند. طبقه‌بندی گیاهان به زیرخانواده‌ی فسکیو، زیرخانواده‌ی ارزن و زیرخانواده‌ی توکا تقسیم می‌شود.

(1) بنت گراس: گونه‌های علفی شاخص شامل بنت گراس نازک، بنت گراس کرک‌دار، بنت گراس خزنده و علف کاه کوچک هستند. این نوع چمن دارای استولون یا ریزوم است، به سرعت گسترش می‌یابد، عملکرد خوبی در تشکیل چمن دارد و در برابر لگدمال شدن مقاوم است. این چمن ریز و متراکم است، برگ‌های آن بزرگ است و با خاک اسیدی ضعیف و مرطوب سازگار است. این چمن می‌تواند چمن‌های باکیفیتی مانند زمین‌های گلف، زمین‌های هاکی و سایر زمین‌های ورزشی و چمن‌های زینتی زیبا بسازد.

(2) جنس فستوکا: گونه‌های شاخص شامل فستوکای بنفش برگ‌سخت، فستوکای بنفش خزنده، فستوکا، فستوکای برگ‌ریز و فستوکای بلند هستند. ویژگی مشترک آنها این است که در برابر استرس بسیار مقاوم هستند و در برابر اسید، قلیا، خاک خشک و بایر، آب و هوای سرد، گرم و آلودگی هوا بسیار مقاوم هستند. فستوکای بنفش برگ‌سخت، فستوکای بنفش خزنده، فستوکا و فستوکای برگ‌ریز، همگی انواع کم‌رشد با برگ‌های ریز هستند. فستوکای بلند، نوعی بلند و پهن‌برگ است. چمن فستوکا عمدتاً به عنوان بذر همراه در کاشت مخلوط گیاهان استفاده می‌شود.چمن‌های زمین‌های ورزشیو چمن‌های مختلف فضای سبز.

(3) جنس پوآ: گونه‌های شاخص آن عبارتند از بلوگراس مرتعی، بلوگراس معمولی، بلوگراس جنگلی و بلوگراس و غیره. این گیاه ریزوم‌های توسعه‌یافته، توانایی قوی در تشکیل چمن و مقاومت در برابر لگدمال شدن دارد. کیفیت چمن آن ظریف، کوتاه و مسطح است. این چمن دارای خاصیت ارتجاعی خوب، برگ‌های سبز روشن و دوره سبز طولانی است. مقاومت نسبتاً ضعیفی در برابر تنش دارد و الزامات سختگیرانه‌ای در مورد آب، کود و بافت خاک دارد. این نوع چمن، گونه اصلی چمن مورد استفاده برای ساخت فضاهای سبز مختلف در شمال و همچنین گونه اصلی چمن مورد استفاده برای ساخت چمن‌های ورزشی، به ویژه بسیاری از گونه‌های بلوگراس، است.

(4) علف چاودار: گونه‌های علفی شاخص، علف چاودار چند ساله، علف دم روباهی و علف تیموتی هستند. بذرهای علف چاودار چند ساله دارای سرعت جوانه‌زنی بالا، جوانه‌زنی سریع، رشد سرسبز و برگ‌های سبز تیره و براق هستند. با این حال، به شرایط آب و کود بالایی نیاز دارند و طول عمر کوتاهی (96 سال) دارند. آنها معمولاً برای کاشت مخلوط چمن‌های زمین‌های ورزشی و چمن‌های مختلف فضای سبز استفاده می‌شوند. گونه‌های علفی محافظت‌شده در برنامه.

(5) زویسیا: گونه‌های علفی شاخص عبارتند از زویسیا، زویسیا ماکرواسپایک، زویسیا سیننسیس، زویسیا مانیل و زویسیا تنویفولیا. علف زویسیا ویژگی‌های بسیار خوبی مانند مقاومت در برابر خشکی، مقاومت در برابر لگدمال شدن، مقاومت در برابر خشکی، مقاومت در برابر بیماری‌ها و حشرات و غیره دارد و از درجه خاصی از استحکام و خاصیت ارتجاعی برخوردار است. این گیاه نه تنها یک گیاه چمن عالی است، بلکه یک گیاه خوب برای تثبیت خاک و محافظت از شیب نیز می‌باشد.

۲. گیاهان غیرگرامینوئید: هر گیاهی با استولون‌های توسعه‌یافته، کوتاه و متراکم، مقاوم در برابر مدیریت گسترده و لگدمال شدن، دوره سبز طولانی و چمن کوتاه با قابلیت تشکیل آسان، می‌تواند برای چمن‌کاری استفاده شود. چمن‌های خانواده Cyperaceae مانند Carex alba، Carex tenuifolia، Carex heterospora، Carex ovata و غیره؛ شبدر سفید، شبدر قرمز، گل تاج متغیر و غیره از جنس Trifolium حبوبات می‌توانند به عنوان گیاهان چمن زینتی مورد استفاده قرار گیرند. ثانیاً، علف‌های دیگری مانند شاه بلوط آبی خزنده، چمن پله‌ای، آویشن، Potentilla خزنده و غیره نیز وجود دارند که می‌توانند به عنوان باغچه‌های گل، گیاهان مدل‌سازی و چمن زینتی نیز مورد استفاده قرار گیرند.

طبقه بندی بر اساس عرض تیغه چمن

۱. چمن پهن برگ: با عرض برگ بیش از ۴ میلی‌متر، رشد قوی و سازگاری بالا، برای چمن‌کاری در مناطق وسیع‌تر مناسب است. مانند چمن زویسیا، چمن فرش، چمن صرفه‌جو، چمن بامبو، فستوکای بلند و غیره.

۲. چمن ریزبرگ: ساقه‌ها و برگ‌ها باریک هستند و عرض برگ ۹۴ میلی‌متر است. می‌تواند چمنی صاف، یکنواخت و متراکم تشکیل دهد و به شرایط خاک خوبی نیاز دارد. مانند بنت گراس، زوئیسیا، بلوگراس، فسکو و علف بوفالو.

بر اساس ارتفاع گیاه طبقه‌بندی کنید! چمنزار کم ارتفاع: ارتفاع گیاه عموماً کمتر از 20 سانتی‌متر است که می‌تواند چمنی کم ارتفاع و متراکم با استولون‌ها و ریزوم‌های به خوبی توسعه یافته تشکیل دهد. مقاوم در برابر لگدمال شدن، مدیریت گسترده، اکثر آنها تولید مثل غیرجنسی دارند. مانند چمن بوفالو، برمودا، چمن فرش، چمن صرفه جویی.

چمنزار بلند: ارتفاع گیاه معمولاً 20 سانتی‌متر است. عموماً با کاشت بذر تکثیر می‌شود. به سرعت رشد می‌کند و می‌تواند در مدت زمان کوتاهی چمن تشکیل دهد. برای کاشت چمن در مناطق بزرگ مناسب است. عیب آن این است که برای تشکیل چمن صاف باید مرتباً هرس شود. مانند فسکوی بلند، چاودار، بلوگراس، بنت گراس و غیره.

طبقه بندی بر اساس هدف چمن زنی

۱. چمن زینتی: بیشتر برای چمن‌های زینتی استفاده می‌شود. گونه‌های چمن باید صاف، کوتاه، دارای دوره سبز طولانی و دارای ساقه و برگ‌های متراکم باشند. به طور کلی، چمن‌های ریزبرگ مناسب هستند. یا برخی از گیاهان با برگ‌های خاص و برازنده، لکه‌های زیبا، نوارها و رنگ‌های روی برگ‌ها یا ساقه‌ها، و همچنین رنگ‌ها و عطرهای گل زیبا. مانند شبدر سفید، گل تاج خروس متغیر، آویشن، پوتنتیلای رونده.

۲. چمن فضای سبز معمولی: بیشتر چمن‌ها می‌توانند به عنوان چمن فضای سبز معمولی استفاده شوند. این چمن سازگاری قوی، قابلیت استفاده عالی از چمن و پتانسیل رشد بالایی دارد. دامنه‌ی رشد وسیعی دارد و مساحت کاشت آن زیاد است و به گونه‌ی اصلی چمن در منطقه تبدیل شده است. بیشتر برای چمن‌های تفریحی استفاده می‌شود. شکل ثابتی ندارد و مدیریت گسترده‌ای دارد و به مردم اجازه می‌دهد برای فعالیت‌های تفریحی وارد آن شوند. مانند زوئیزیای برگ‌ریز، چمن فرش و برموداگراس در جنوب کشور من و بلوگراس، شبدر سفید و چمن بوفالو در شمال.

۳. چمن‌های تثبیت‌کننده خاک و محافظ شیب: برخی از چمن‌ها با ریزوم‌ها و استولون‌های بسیار توسعه‌یافته که اثر تثبیت‌کننده خاک و سازگاری قوی دارند، مانند چمن زویسیا، چمن صرفه‌جو، چمن بامبو، بروموگراس، نوع ریزوم یانمائیکائو و غیره.

۴. تزئینیچمنزار: به گیاهان چمنی با رنگ های زیبا اطلاق می شود که به صورت پراکنده و در چمن کاشته می شوند تا مکمل و زینت دهنده چمن باشند.بیشتر برای چمن های زینتی استفاده می شوند، مانند تاج خروس، ریشه نیلوفر آبی و غیره.