سازگاری چمن با محیط طبیعی

سازگاری چمن با محیط طبیعی: مانند نور، دما، خاک و غیره.

۱. نورپردازی

نور ناکافی بر سرعت رشد تأثیر می‌گذاردچمن، تعداد پنجه‌ها، حجم ریشه، رنگ برگ و غیره. وقتی کمبود شدید نور وجود داشته باشد، ساقه‌ها و برگ‌های چمن به دلیل سوء تغذیه زرد می‌شوند یا حتی می‌میرند.

ترتیب تحمل سایه چمن‌های فصل گرم به شرح زیر است: چمن منفرجه، چمن زویسیا با برگ‌های ریز، چمن زویسیا، چمن صرفه‌جو، چمن فرش، پاسپالوم خالدار، چمن بوفالو، چمن برمودا و غیره.

ترتیب تحمل سایه چمن‌های فصل سرد به این صورت است: فستوکای پشمالوی بنفش، بنت گراس خزنده، فستوکای نیزار، علف کاه کوچک، چاودار چندساله، بلوگراس و غیره.

۲. دما

دما یکی از عوامل اصلی محدودکننده پراکندگی و سطح زیر کشت گونه‌های چمن است. چه چمن فصل سرد باشد و چه چمن فصل گرم، تفاوت زیادی در سازگاری با تغییرات دما وجود دارد.

ترتیب مقاومت حرارتی چمن‌های فصل گرم عبارتند از: چمن زویسیا، برمودا، چمن بوفالو، چمن فرش، چمن صرفه‌جو، چمن کند، پاسپالوم خالدار و غیره. چمن‌های فصل سرد، به ترتیب تحمل گرما، عبارتند از: فسکیوی نیزار، علف دم گاوی، پاسپالوم، بنت گراس، بلوگراس، بلوگراس، فسکیوی برگ ریز، برانگراس کوچک و چاودار چندساله. صبر کنید.

ترتیب مقاومت به سرما در چمن‌های فصل گرم به این صورت است: زویسیا، برموداگراس، پاسپالوم خالدار، علف صرفه‌جویی، چمن فرشی و چمن برگ‌پهن.

ترتیب تحمل سرما در چمن‌های فصل سرد به این صورت است: بلوگراس، بنتگراس رونده، تیموتی، چاودار چند ساله، بلوگراس، بلوگراس، فستوکای بنفش، فستوکای نی‌زار و غیره.

در یک محدوده مشخص، با افزایش رطوبت، چمن بهتر رشد می‌کند. با این حال، هم آب خیلی زیاد و هم آب خیلی کم برای رشد و نمو چمنزار مفید نیست.

ترتیب تحمل به خشکی گونه‌های چمن فصل گرم عبارتند از: علف بوفالو، برموداگراس، علف زویسیا، پاسپالوم، علف برگ پهن، علف صرفه‌جو، علف فرش و غیره.

ترتیب تحمل به خشکی گونه‌های علف‌های فصل سرد به شرح زیر است: هتروستاکیس، فسکوئی، فسکوئی نی، علف گندمی، علف چمنی، علف بنت گراس خزنده، چچم چندساله و غیره.

ترتیب قدرت گونه‌های چمن فصل گرم از نظر تحمل غرقابی به شرح زیر است: برموداگراس، پاسپالوم خالدار، چمن برگ پهن، چمن فرشی، چمن زویسیا، چمن صرفه‌جو و غیره.

ترتیب قدرت گونه‌های چمن فصل سرد از نظر تحمل غرقابی به شرح زیر است: بنت گراس خزنده، فسکیوی نیزار، بنت گراس نازک، علف ژوئن، چچم چندساله، فسکیوی برگ‌ریز و غیره.

۳. اسیدیته و قلیائیت خاک

چمن چمندر خاک کمی اسیدی با pH 5.0-6.5 به خوبی رشد می‌کند. با این حال، گونه‌های مختلف چمن تحمل متفاوتی برای pH خاک دارند.

چمن‌های فصل گرم، به ترتیب توانایی‌شان در تحمل اسیدیته خاک، عبارتند از: چمن فرش، چمن صرفه‌جو، برموداگراس، چمن زویسیا، چمن برگ‌پهن، پاسپالوم خالدار و غیره.

ترتیب تحمل چمن‌های فصل سرد به اسیدیته خاک به شرح زیر است: فسکیوی نیزار، فسکیوی برگ‌ریز، بنت‌گراس نازک، بنت‌گراس رونده، چچم چندساله، علف ژوئن و غیره.

چمن‌های فصل گرم، به ترتیب توانایی‌شان در تحمل قلیائیت خاک، عبارتند از: علف بوفالو، برموداگراس، چمن زویسیا، چمن برگ پهن، پاسپالوم خالدار، چمن فرش، چمن صرفه‌جو و غیره.

ترتیب تحمل چمن‌های فصل سرد به قلیائیت خاک به شرح زیر است: بنت گراس خزنده، فسکیوی نیزار، چچم چندساله، فسکیوی ریزبرگ، بنت گراس نازک و غیره.

۴. سختی خاک

سختی مناسب خاک می‌تواند به بهبود مقاومت چمن‌ها در برابر لگدمال شدن کمک کند، اما وقتی سختی آن از حد مشخصی فراتر رود، بر رشد و نمو چمن تأثیر می‌گذارد و باعث نکروز ریشه و مرگ چمن می‌شود. طبق بررسی‌ها، سختی خاک پارک‌های عمومی و زمین‌های ورزشی 5.5-6.2 کیلوگرم بر سانتی‌متر مربع و سختی خاک لخت 10.3-22.2 کیلوگرم بر سانتی‌متر مربع است. چمن زویسیا می‌تواند در سختی خاک 2 کیلوگرم بر سانتی‌متر مربع به خوبی رشد کند. وقتی سختی خاک بالاتر از 2-10 کیلوگرم بر سانتی‌متر مربع باشد، اگرچه بذرهای آن جوانه می‌زنند، اما ریشه‌ها نمی‌توانند رشد کنند. بنابراین، جلوگیری از فشردگی خاک در احداث چمن و مدیریت چمن بسیار مهم است.