۱. هرس کردن
(1) پس از هر هرس، چمنها را از وجود اشیاء خارجی تمیز کنید. شاخهها، سنگها، پوستههای میوه، اشیاء فلزی و سایر اشیاء سخت باید برداشته شوند، در غیر این صورت در چمن سبز فرو رفته و به تیغهها آسیب میرسانند. جای برخورد توپ باید تعمیر شود. تعمیر نادرست جای برخورد توپ باعث ایجاد فرورفتگیهای زیادی در حین هرس میشود.
(2) یک فرد متعهدماشین چمن زنی سبزیجاتباید استفاده شود. تعداد دفعات چمنزنی معمولاً یک بار در روز، صبحها است. کاهش تعداد دفعات چمنزنی منجر به کاهش تراکم چمن و پهنتر شدن برگها میشود. با این حال، هنگام سنباده زدن، شخم زدن یا کود دادن، میتوان چمنزنی را حداقل برای یک روز متوقف کرد. ارتفاع بهینه چمنزنی برای چمنهای سبز ۴.۸ تا ۶.۴ سانتیمتر است و دامنه آن بین ۳ تا ۷.۶ سانتیمتر است. با این حال، در محدودهای که چمن میتواند تحمل کند، هر چه ارتفاع چمنزنی کمتر باشد، بهتر است.
(3) حالت چمنزنی جهت چمنزنی معمولاً هر بار تغییر میکند. اصل تغییر جهت یکی از چهار جهت برای کاهش تولید جوانههای پنجهزنی یکطرفه است. این روش میتواند به صورت جهت عقربههای ساعت طراحی شود، مانند ساعت 12 تا 6، ساعت 3 تا 9، 4:30 تا 10:30 و در نهایت 1:30 تا 7:30. پس از یک دور با این چهار جهت، چرخه تکرار میشود و در نتیجه یک الگوی نواری شبکهای شکل واضح ایجاد میشود.
(4) حذف چمنهای بریده شده. چمن پس از هرس شدن در یک جعبه چمن جمعآوری شده و سپس از فضای سبز جدا میشود. در غیر این صورت، چمنهای بریده شده ممکن است تنفس چمن زیرین را کاهش داده و باعث ایجاد آفات و بیماریها شوند.
(5) کنترل جوانههای پنجهزنی یکطرفه روی چمن. لوازم جانبی مانند شانههای چمنزنهای سبز قلممویی میتوانند برای اصلاح یا جلوگیری از تشکیل جوانههای پنجهزنی یکطرفه استفاده شوند. هنگامی که چمن به شدت در حال رشد است، هرس عمودی جزئی چمن سبز هر 5 تا 10 روز میتواند مشکل جوانههای پنجهزنی یکطرفه را اصلاح کند. شانه چمن یا ماشین چمنزنی عمودی باید با سطح چمن تنظیم شود.
(6) نکاتی که باید هنگام هرس کردن به آنها توجه کرد: اپراتورها باید کفشهای تخت بپوشند تا از آسیب به چمنها در اثر کف میخدار جلوگیری شود. هنگام هرس کردن، مراقب باشید که بنزین، روغن موتور یا گازوئیل نشت نکند و روی چمن نریزد تا نقاط مرده کوچک ایجاد نشود. به خراشهای چمن توجه کنید که عموماً به دلیل سفت نبودن چمن یا ضخامت بیش از حد و صاف نبودن حصیر چمن ایجاد میشوند. پس از باران، حصیر چمن پس از خیس شدن متورم میشود که میتواند به راحتی چمن را نرم کند. باید 1.6 سانتیمتر بالاتر تنظیم شود و هر چند روز یا 1 تا 2 روز یکبار هرس شود.

۲. لقاح
(1) زمان کوددهی: معمولاً کودهای کامل حاوی نیتروژن، فسفر و پتاسیم در بهار یا پاییز استفاده میشوند. در بقیه فصل رشد، کودهای نیتروژنی باید به طور منظم اضافه شوند.
(2) روش کوددهی: بهتر است کودهای خشک را با پخشکننده گریز از مرکز و در نهایت در جهت عمودی استفاده کنید. به خصوص کودهای محلول در آب، معمولاً وقتی برگها خشک هستند استفاده میشوند و بلافاصله پس از استفاده آبیاری میشوند تا از سوختن برگها جلوگیری شود. برای جلوگیری از سوختن چمن توسط کود، باید به موارد زیر توجه کنید: پس از کوتاه شدن چمن، کود ندهید. در روز کوددهی، چمن را کوتاه نکنید. هنگام چمنزنی، دستگاه جمعآوری چمن نصب نکنید. قبل از کوددهی، چمن را سوراخ کنید. برای حفظ تراکم جوانههای پایه چمن، پتانسیل بازیابی کافی، سرعت رشد جوانههای پایه و حفظ رنگ طبیعی، باید کود نیتروژن کافی استفاده شود. به طور کلی، هر 10 تا 15 روز یکبار 1 تا 2.5 گرم در متر مربع نیتروژن استفاده میشود. کود پتاسیم: از آنجایی که بستر چمن شنی است، کود پتاسیم به راحتی نشت میکند که برای حفظ مقاومت در برابر گرما، سرما، خشکی و له شدن چمن و افزایش رشد ریشه مفید نیست. در نهایت، بر اساس نتایج تجزیه خاک، برنامه کوددهی پتاسیم را تعیین کنید. به طور کلی، نیاز به کود پتاسیم ۵۰ تا ۷۰ درصد نیتروژن است و گاهی اوقات کود پتاسیم بیشتر ایدهآلتر است. در دمای بالا، خشکسالی و زمان طولانی زیر و رو کردن، کود پتاسیم را هر ۲۰ تا ۳۰ روز یکبار استفاده کنید. کود فسفر؛ نیاز به کود فسفر کم است و همچنین باید طبق نتایج تجزیه خاک، معمولاً در بهار و اواخر تابستان و اوایل پاییز، انجام شود.
۳. آبیاری
آبیاری یکی از مهمترین موارد استاقدامات نگهداریبرای چمنهای سبز. این مقدار باید بر اساس نیازهای خاص هر فضای سبز و عوامل مؤثر بر آن تعیین شود.
زمان ارسال: 5 دسامبر 2024