روش‌های نگهداری چمن

نکات کلیدی ازنگهداری چمنعبارتند از:

۱. علف‌های هرز باید در سال اول به طور مداوم حذف شوند.

۲. هرس به موقع. هرس را زمانی انجام دهید که چمن به ارتفاع ۴-۱۰ سانتی‌متر رشد کرده باشد و مقدار هر هرس نباید از نصف ارتفاع چمن بیشتر شود. چمن عموماً در ارتفاع ۲-۵ سانتی‌متر نگه داشته می‌شود.

۳. کودهای مخلوط گرانولی نیتروژن، فسفر و پتاسیم باید در طول فصل رشد استفاده شوند. معمولاً بعد از هرس و قبل از آبیاری بارانی استفاده می‌شوند.

۴. نباید بیش از حد از چمن استفاده شود. دوره استفاده و دوره نگهداری باید مشخص شود و چمن باید به نوبت و به طور مرتب برای استفاده باز شود.

۵. به پیشگیری و کنترل بیماری‌ها و آفات چمن توجه کنید. به موقع دوباره بکارید و قسمت‌های نکروزه را جایگزین کنید.

آبیاری چمن
آبیاری نه تنها می‌تواند رشد طبیعی چمن را حفظ کند، بلکه استحکام ساقه‌ها و برگ‌ها را نیز بهبود می‌بخشد و مقاومت چمن را در برابر لگدمال شدن افزایش می‌دهد.

۱. فصل: آبیاری چمن باید در فصل خشک که تبخیر بیشتر از بارندگی است انجام شود. در زمستان، پس از یخ زدن خاک چمن، نیازی به آبیاری نیست.

۲. زمان: از نظر شرایط آب و هوایی، بهترین زمان برای آبیاری زمانی است که نسیم ملایمی می‌وزد، که می‌تواند به طور مؤثر تلفات تبخیر را کاهش داده و به خشک شدن برگ‌ها کمک کند. در طول روز، برای بهبود میزان استفاده از آب، صبح و عصر بهترین زمان برای آبیاری هستند. با این حال، آبیاری در شب به خشک شدن چمن منجر نمی‌شود و به راحتی می‌تواند باعث بیماری شود.

۳. حجم آب: معمولاً در دوره خشک فصل رشد چمن، برای اینکه چمن تازه و سبز بماند، حدود ۳ تا ۴ سانتی‌متر آب در هفته مورد نیاز است. در شرایط گرم و خشک، یک چمن با رشد قوی نیاز به اضافه کردن ۶ سانتی‌متر یا بیشتر آب در هفته دارد. مقدار آب مورد نیاز تا حد زیادی توسط بافت خاک بستر چمن تعیین می‌شود.

۴. روش: آبیاری می‌تواند با آبیاری اسپری، آبیاری قطره‌ای، غرقابی و سایر روش‌ها انجام شود. بسته به سطوح مختلف نگهداری و مدیریت و شرایط تجهیزات، می‌توان از روش‌های مختلفی استفاده کرد. برای حفظ چمن قبل از توقف رشد در پاییز و قبل از سبز شدن در بهار، باید هر بار یک بار آبیاری شود. باید به اندازه کافی و کامل آبیاری شود، که برای زنده ماندن چمن در زمستان و سبز شدن آن بسیار مفید است.

پیشگیری و کنترل بیماری

طبقه‌بندی بیماری‌های چمن بر اساس عوامل بیماری‌زای مختلف، بیماری‌ها را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد: بیماری‌های غیرعفونی و بیماری‌های عفونی. بیماری‌های غیرعفونی به دلیل عواملی در چمن و محیط رخ می‌دهند. مانند انتخاب نامناسب بذر چمن، کمبود مواد مغذی در خاک لازم برای رشد چمن، عدم تعادل عناصر غذایی، خاک خیلی خشک یا خیلی مرطوب، آلودگی محیط زیست و غیره. این نوع بیماری مسری نیست. بیماری‌های عفونی توسط قارچ‌ها، باکتری‌ها، ویروس‌ها، نماتدها و غیره ایجاد می‌شوند. این نوع بیماری بسیار مسری است و سه شرط لازم برای وقوع آن عبارتند از: گیاهان حساس، عوامل بیماری‌زای بسیار بیماری‌زا و شرایط محیطی مناسب.

روش‌های پیشگیری و کنترل به شرح زیر است:

(1) منابع اصلی آلودگی عوامل بیماری‌زا را از بین ببرید. خاک، بذرها، نهال‌ها، گیاهان بیمار در مزرعه، بقایای گیاهی بیمار و کودهای کمپوست نشده مکان‌های اصلی هستند که اکثر عوامل بیماری‌زا در طول زمستان و تابستان در آنجا زندگی می‌کنند. بنابراین، ضدعفونی خاک (معمولاً با فرمالین ضدعفونی می‌شود، یعنی فرمالین: آب = 1:40، دوز سطحی خاک 10-15 لیتر در متر مربع یا فرمالین: آب = 1:50، دوز سطحی خاک 20-25 لیتر در متر مربع)، تیمار نهال (شامل قرنطینه بذر و نهال و ضدعفونی؛ روش ضدعفونی رایج در چمن‌ها عبارت است از: خیساندن بذرها در محلول فرمالین 1%-2% به مدت 20-60 دقیقه، پس از خیساندن، شستشو، خشک کردن و کاشت) و از بین بردن به موقع بقایای گیاهی بیمار و سایر اقدامات برای کنترل.

(2) کنترل کشاورزی: ​​چمن مناسب برای زمین مناسب، به ویژه انتخاب گونه‌های مقاوم در برابر بیماری، حذف به موقع علف‌های هرز، شخم عمیق به موقع و کوددهی دقیق، درمان به موقع گیاهان بیمار و مناطق آلوده به بیماری و تقویت مدیریت آب و کود.

(3) کنترل شیمیایی: سمپاشی با آفت‌کش‌ها برای کنترل. در مناطق عمومی، مقدار مناسبی از محلول آفت‌کش را یک بار در اوایل بهار قبل از ورود چمن‌های مختلف به دوره رشد شدید، یعنی قبل از اینکه چمنزار در شرف بیمار شدن باشد، سمپاشی کنید و سپس هر دو هفته یک بار سمپاشی کنید و 3-4 بار متوالی سمپاشی کنید. این می‌تواند از بروز بیماری‌های مختلف قارچی یا باکتریایی جلوگیری کند. انواع مختلف بیماری‌ها به آفت‌کش‌های متفاوتی نیاز دارند. با این حال، باید به غلظت آفت‌کش، زمان و تعداد سمپاشی و میزان سمپاشی توجه شود. به طور کلی، اثر سمپاشی زمانی بهترین است که برگ‌های چمنزار خشک نگه داشته شوند. تعداد سمپاشی عمدتاً با مدت زمان اثر باقیمانده آفت‌کش تعیین می‌شود، معمولاً هر 7-10 روز یک بار، و در مجموع 2-5 سمپاشی کافی است. سمپاشی مجدد باید پس از باران انجام شود. علاوه بر این، آفت‌کش‌های مختلف باید تا حد امکان مخلوط یا به طور متناوب استفاده شوند تا از ایجاد مقاومت در برابر آفت‌کش‌ها جلوگیری شود.

کنترل آفات

۱. علل اصلی آسیب آفات چمن: خاک قبلاً با کنترل حشرات درمان نشده است.کاشت چمن(شخم عمیق و خشک کردن خاک، کندن و جمع آوری حشرات، ضدعفونی خاک و غیره)؛ کود آلی استفاده شده رسیده نیست؛ پیشگیری و کنترل اولیه به موقع انجام نشده یا دارو به طور نامناسب یا ناکارآمد استفاده شده است و غیره.

۲. کنترل یکپارچه آفات چمن
(1) کنترل کشاورزی: ​​زمین و چمن مناسب، شخم عمیق و خشک کردن خاک قبل از کاشت، حفر و جمع‌آوری حشرات، استفاده از کود آلی کاملاً تجزیه شده، مدیریت آبیاری به موقع و غیره.
(2) کنترل فیزیکی و دستی: تله نوری، کشتن تماسی با آفت‌کش‌ها و خاک مسموم، گرفتن دستی و غیره.
(3) کنترل بیولوژیکی: یعنی استفاده از دشمنان طبیعی یا میکروارگانیسم‌های بیماری‌زا برای کنترل. به عنوان مثال، میکروارگانیسم بیماری‌زای مؤثر برای کنترل کرم‌ها عمدتاً موسکاردین سبز است و اثر کنترلی آن 90٪ است.
(4) کنترل شیمیایی: حشره‌کش‌ها عمدتاً ترکیبات فسفر آلی هستند. به‌طورکلی، آبیاری باید در اسرع وقت پس از استفاده انجام شود تا پراکندگی دارو افزایش یابد و از هدررفت ناشی از تجزیه نوری و تبخیر جلوگیری شود. سم‌پاشی اغلب برای آفات سطحی استفاده می‌شود. اما برای برخی از آفات، مانند کرم‌های چمن‌زن، آبیاری باید حداقل 24 تا 72 ساعت پس از استفاده انجام شود. روش‌های رایج شامل پاشیدن بذر، طعمه سمی یا سم‌پاشی است. اقدامات فوق ممکن است برای یک چمن‌ساز معمولی کافی باشد. اگر چمن به درستی مدیریت شود، مقاومت آن تا حد زیادی افزایش می‌یابد.