امروز ما همچنان پیشنهاداتی را در مورد مدیریت زمستان گذرانی گیاهان سبز برای خوانندگان به اشتراک میگذاریم.
ه. مدیریت درختان
روزهای کوتاه و کاهش دما در پاییز به چمن این سیگنال را میدهد که زمستان در راه است. برای اینکه چمن بتواند تا حد امکان مواد مغذی را جذب کند، باید عوامل مهم دیگری نیز در نظر گرفته شوند. اول، نور کافی خورشید ضروری است. در دسترس بودن نور برای فتوسنتز در طول فرآیند سخت شدن بسیار مهم است: بدون نور خورشید، فتوسنتز محدود میشود و در نتیجه تولید کربوهیدرات کم میشود که توانایی ریشههای چمن را برای ذخیره انرژی کاهش میدهد. علاوه بر این، شرایط سایه تأثیر قابل توجهی بر فرآیند یخزدگی و ذوب شدن زمستان، به ویژه شروع سرمای شدید، دارد. در طول ماههای سرد، جنوب ایالات متحده سطح نور کمی دارد و انرژی تابشی میتواند در منطقه وسیعتری پخش شود. تأثیر نور رنگی به تدریج در طول چرخه یخزدگی و ذوب شدن گسترش مییابد.
شدت نور مناطق مختلف مسیر (به ویژه فضای سبز) را ارزیابی کنید و حداکثر استفاده را از نور خورشید شرق و جنوب در این مناطق داشته باشید. درختان میتوانند چشمانداز مسیر را تغییر دهند، اما اصل این نیست که مانع نگهداری عادی مسیر شوند.
و. زهکشی
بسیار مهم است که سطح چمن در طول زمستان، به خصوص در مناطقی که نوسانات دمایی زیادی در زمستان دارند، به خوبی هیدراته نگه داشته شود. مناطق پست زمین بازی میتوانند آب را جمع کرده و به سرعت یخ بزنند و مستقیماً باعث شوند که بالای چمن در دماهای پایین هیدراته شود یا از بین برود. عملکرد ضعیف زهکشی سطحی لبههای چمن و مناطق پرتاب توپ به یک پدیده رایج تبدیل شده است و بسیاری ازمدیران زمین چمنمنطقه را دوباره آسفالت خواهد کرد تا آسیبهای زمستانی را به حداقل برساند.
یک روش، استفاده از چاقوی مخصوص شخم زدن چمن و خاک زیرین اطراف چمنها است، با هدف ایجاد یک «سد» برای جلوگیری از جاری شدن آب. این نوع کار معمولاً در اواخر پاییز یا اوایل زمستان انجام میشود، به طوری که چمن بتواند به سرعت «سرزندگی خود را بازیابد» وقتی که زمین چمن سال بعد افتتاح میشود، بدون نگرانی در مورد قابلیت بازی زمین. چنین تغییرات جزئی در روزهای هفته نسبتاً نامحسوس هستند، اما در طول بارانهای شبانه یا دورههای یخزدگی و ذوب کاملاً قابل توجه هستند.
مدیران چمن همچنین اقدامات لازم برای جلوگیری از نفوذ آب به چمنهایی که در ارتفاع بالاتری از سطح زمین قرار دارند (و بیشتر مستعد فرسایش توسط آب رودخانه یا ذوب برف ناشی از رواناب هستند) را انجام خواهند داد. کانالهای جداکننده آب (از جمله ورودیهای آب) میتوانند به طور مؤثر از بارش باران یا ذوب برف و یخ جلوگیری کنند. تنظیم ورودیهای آب بسیار مهم است. در ماههای سرد، خاک یخ زده است و برداشتن کانال جداکننده سنگی ممکن است آب رواناب را به طور کامل دریافت نکند. آب باقیمانده به سمت چمن جریان مییابد و خطر هیدراتاسیون بالایی را افزایش میدهد. بهترین راه برای تعیین محل ورودی آب، صرف وقت برای تماشای دقیق جریان آب در روزهای بارانی و سپس تهیه جداول مربوطه بر اساس موقعیتهای مختلف است تا مشخص شود کدام مناطق نیاز به افزایش امکانات زهکشی دارند.
ز. تهویه و پوشش
پوشش بیش از حد (استفاده از حصیر یا توری سایهبان) باعث کاهش قابلیت رویش چمن در آب و هوای زمستانی شدید میشود. قسمت بالای گیاه و سایر قسمتهای در تماس با زمین نمیتوانند در دماهای شدید به سمت بالا رشد کنند. در مناطق بادخیز، پوشش کاهگلی بیش از حد (بیش از یک اینچ) به راحتی باعث کم آبی چمن شده و مستقیماً به سطح چمن در سطح پایینتر آسیب میرساند. پوشش کاهگلی هنگام آب شدن چمن نفوذ میکند که احتمال آبگرفتگی قسمت بالایی را تا حد زیادی افزایش میدهد. برای کنترل این متغیر، کشت هسته و عملیات پوشش سطحی مورد نیاز است. طبق شبکه ساخت و نگهداری گلف داخلی، کوددهی زمستانی به دلیل دمای پایین، تولید مثل کمتر باکتریها و آبیاری کمتر است که میزان از دست دادن کود را نیز کاهش میدهد. پس از کوددهی زمستانی، میتوان میزان کود اعمال شده در اواخر بهار و اوایل تابستان سال بعد را به طور مناسب کاهش داد و میزان کود اعمال شده در طول سال تغییر زیادی نخواهد کرد و همچنین میتواند بیماریهای چمن تابستانی را کاهش دهد. همچنین چند راهکار برای کوددهی زمستانی ارائه میدهد: وقتی چمن در زمستان شروع به زرد شدن میکند، کود ترکیبی را با سرعت ۱۵ گرم در هر متر مربع به طور یکنواخت استفاده کنید، در زمستان با شن بپوشانید و دوباره کاملاً آبیاری کنید. اگر روز بعد کریستالهای سفید روی نوک برگها ظاهر شدند، به این معنی است که مقدار کود استفاده شده بیش از حد است. میتوانید آن را با مقدار کمی آب مرطوب کنید، با یک طناب ضخیم بکشید و سپس دوباره آبیاری کنید. پس از آبیاری، ۵ تا ۷ روز متوقف کنید. اگر زمین یخ زده باشد، دیگر نیازی به آبیاری نیست.
سالهاست که مدیران چمن در پایان فصل، مقدار زیادی کود شیمیایی به چمن میمالند که فشار زیادی را برای مقابله با دمای پایین به چمن وارد میکند. در تئوری، رشد بالای چمن توسط یک محیط خشک محافظت میشود. دلیل این مشکل فرسایش شن و ماسه است و بارش طبیعی میتواند شن و ماسه را به کنارههای چمن بشوید. به دلیل تجمع کود شیمیایی، چمن به راحتی میتواند یک سطح چمن مقاوم تشکیل دهد. کود شیمیایی سطح محکمتری برای چمن فراهم میکند، بنابراین ردپای گلفبازان مشخص نیست. تعداد دفعات و میزان کود شیمیایی باید بر اساس سطح رشد خاص گونههای چمن باشد و در عین حال، نقاط رشد فعال گیاهان نیز باید محافظت شوند.
تا حد زیادی، کار آمادهسازی چمن برای زمستان به کمیته سبز مربوط میشود. پوشش سطحی مرسوم تنها میتواند تأثیر جزئی در محافظت و بهبود زهکشی آزاد قسمت بالایی ساختار خاک داشته باشد. با این حال، چنین استراتژی باید بین تلاش برای محافظت از چمن در پایان فصل و فراهم کردن قابلیت بازی تعادل برقرار کند. مدیران چمن همچنین از شن سیاه برای پوشش سطحی استفاده میکنند تا به کنترل دمای نزدیک چمن کمک کنند. با تحریک سطح خاک مجاور برای تولید دمای بالاتر براینگهداری چمنرشد، کربوهیدرات بیشتری به دست میآید و آمادهسازی مناسبتری برای زمستانگذرانی انجام میشود.
زمان ارسال: ۲۳ دسامبر ۲۰۲۴